வாழும் போதே கொடுத்து மகிழ்வதே உண்மையான புண்ணியம் – மனதை உருக்கும் உண்மை கதை
“வாழும் போதே கிடைத்த சொர்க்கம்”
ஒரு சிறிய ஊரில் ராமசாமி என்ற முதியவர். அரசு வேலை முடிந்து ஓய்வு பெற்றவர். பிள்ளைகள் இருவரும் வெளிநாட்டில் வேலை. மாதம் பணம் அனுப்புவார்கள், பேசுவார்கள்… ஆனால் அருகில் யாரும் இல்லை.
அந்த ஊரில் தினமும் பள்ளிக்குச் செல்லும் ஒரு சிறுவன், காலையில் டீக்கடையில் மீதி சாம்பார் சாதம் கேட்டுக்கொண்டு நிற்பான். இதை கவனித்த ராமசாமி, ஒரு நாள் அவனை அழைத்து வீட்டில் சாப்பிட வைத்தார்.
அன்று ஆரம்பித்தது…
அடுத்த நாள்… அடுத்த வாரம்…
பின் அது வழக்கமாகிவிட்டது.
மெல்ல அந்த சிறுவன் மட்டும் அல்ல, அவனுடன் இன்னும் இரண்டு குழந்தைகள்.
பிறகு ஒரு கைம்பெண் அம்மா.
பிறகு ஒரு நோயாளி முதியவர்.
ராமசாமியின் வீடு “அன்னதான மையம்” மாதிரி ஆகிவிட்டது.
அவரிடம் யாரோ கேட்டார்கள்:
👉 “நீங்க இப்படி எல்லாம் செய்றீங்களே… புண்ணியம் மரணத்துக்குப் பிறகு தானே கிடைக்கும்?”
அவர் சிரித்துக் கூறினார்:
👉 “மரணத்துக்குப் பிறகு சொர்க்கம் கிடைக்குமா தெரியாது…
ஆனா இப்போ இந்த குழந்தை சிரிக்கிற சத்தம்,
இந்த அம்மாவின் கண்ணீரில்லா முகம்,
இந்த முதியவர் ஆசீர்வாதம் –
இதெல்லாம் எனக்கு உயிரோட இருக்கும்போதே சொர்க்கம்.”
சில வருடங்கள் கழித்து அவர் இறந்தார்.
பிள்ளைகள் பெரிய கோயிலில் பெரிய சடங்குகள் செய்ய நினைத்தார்கள்.
அப்போதுதான் அந்த ஊரே ஒன்று சேர்ந்தது.
யாரோ ஒரு அம்மா சொன்னாள்:
👉 “அய்யா உயிரோட இருந்தப்போதே எங்களுக்கு எல்லா காரியமும் செஞ்சுட்டார்.
இப்போ அவருக்காக நீங்க செய்ய வேண்டியது ஒன்னே ஒன்னு…
அவர் போட்ட அடுப்பை அணைய விடாம பாருங்க.”
அன்று சடங்கு குறைந்தது.
ஆனால் அந்த வீட்டில் அடுப்பு எரிந்துகொண்டே இருந்தது.
-
சடங்குகளை விட மனிதம் பெரியது
-
இறந்தபின் செய்யும் மரியாதையை விட,
வாழும்போது கொடுக்கும் மரியாதை உயர்ந்தது
-
தர்மம் என்பது மரணத்துக்கான முதலீடு அல்ல,
வாழ்வின் அர்த்தம்.
✨ இந்தக் கதை சொல்லும் செய்தி:
மனதை நெகிழவைக்கும் மிகச் சிறந்த பதிவு. இந்தப் பகிர்வு பல வாழ்வியல் உண்மைகளை நமக்கு உணர்த்துகிறது. இதில் பொதிந்துள்ள சில முக்கியமான சிந்தனைகள் இதோ:
1. சடங்குகளை விட மனிதாபிமானமே மேலானது
இறந்த பிறகு செய்யப்படும் ஆடம்பரமான சடங்குகளை விட, உயிருடன் இருப்பவர்களின் பசியையும் தேவையையும் போக்குவதே உண்மையான புண்ணியம் என்பதை தந்தை மிகத் தெளிவாக உணர்த்தியுள்ளார். "செத்த பின்னாடி படையல் வைக்கிறதை விட, பசியோடு இருப்பவன் வயித்த நெறப்புறது சிறந்தது" என்ற அவரின் வரிகள் ஆழமானவை.
2. பெற்றோரின் 'தனிமை' மற்றும் 'சுமை' என்ற எண்ணம்
முதியவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு பாரமாக இருக்கிறோம் என்று நினைக்கும்போதுதான், வாழ்வின் மீதான பிடிப்பை இழக்கிறார்கள். பிள்ளைகள் எவ்வளவுதான் அன்பாகப் பார்த்துக் கொண்டாலும், தங்கள் காரணத்தால் பிள்ளைகளின் சுதந்திரம் (டூர், வெளியூர் பயணம்) பாதிக்கப்படுவதை அவர்கள் விரும்புவதில்லை.
3. நிதர்சனமான தர்மம்
தன் வாழ்நாளில் நண்பருக்காக முதியோர் இல்லத்தில் ரகசியமாக உதவி செய்த தந்தை, ஒரு 'நிதர்சனவாதி'. தான் இறந்த பிறகும் அந்த உதவி தொடர வேண்டும் என்று அவர் போட்ட திட்டம், அவர் எவ்வளவு தீர்க்கதரிசி என்பதைக் காட்டுகிறது.
4. கர்மாவும் மனசாட்சியும்
மகன் தன் மனசாட்சிக்காக சடங்குகளைச் செய்ய விரும்பினாலும், தந்தையின் விருப்பத்திற்கு மதிப்பளித்து அந்தப் பணத்தையும் தானத்திற்குப் பயன்படுத்தியது மிகச் சிறந்த செயல். கடமை என்பது வெறும் சடங்குகளில் இல்லை, பெற்றோரின் நல்விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதில்தான் உள்ளது.
5. முதியோர் இல்லத்து நண்பரின் தன்மானம்
கடைசிக் கட்டத்தில் கூட, தான் இன்னொருவருக்குப் பாரமாக இருக்கக்கூடாது என்றும், தன் பிள்ளைகளுக்கு அவமானம் வந்துவிடக்கூடாது என்றும் அந்த நண்பர் நினைப்பது, ஒரு தந்தையின் உயரிய பண்பைக் காட்டுகிறது.
சிந்திக்க வேண்டிய கேள்வி:
நாம் நம் முன்னோர்களுக்குச் செய்யும் காரியங்கள் நம் திருப்திக்காகவா அல்லது அவர்களின் ஆத்ம திருப்திக்காகவா? இந்தப் பதிவு "வாழும் போதே கொடுத்து மகிழ்வதே சிறந்தது" என்ற செய்தியை உரக்கச் சொல்கிறது.
சடங்குகள் அல்ல,
மனிதம் தான் உண்மையான தர்மம் – வாழ்க்கை சொல்லும் பாடம்
இறந்த பின் செய்யும் சடங்கு வேண்டாம்… வாழும் போதே செய்யும் உதவி போதும்
மனசாட்சியே உண்மையான கடமை – தந்தை சொல்லிய வாழ்க்கை உண்மை
பெற்றோர் விருப்பமே உயர்ந்த தர்மம் – மனதை நெகிழவைக்கும் அனுபவம்
மற்றும் ஒரு ஆரோக்யமான சிந்தனையுடன் நல்லதொரு தகவலை பதிவிடுவோம். நன்றி. வணக்கம்.
- தமிழர் நலம்