லியோ டால்ஸ்டாய் எழுதிய "இரண்டு கிழவர்கள்" (Two Old Men) என்ற கதை, ஆன்மீகம் மற்றும் மனிதாபிமானம் குறித்த ஒரு உன்னதமான படைப்பு. இக்கதையின் சாராம்சத்தை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக கீழே காண்போம்:
இரண்டு கிழவர்கள்: ஒரு புனிதப் பயணம்
இந்தக் கதை எபிம், எலிஷா என்ற இரு நண்பர்களைப் பற்றியது. இருவரும் வாழ்நாள் முழுவதும் உழைத்துச் சேர்த்த பணத்தைக் கொண்டு, புண்ணியம் தேடி எருசலேமுக்கு புனிதப் பயணம் மேற்கொள்ளத் திட்டமிடுகிறார்கள்.
பயணத்தின் தொடக்கம்
எபிம் மிகவும் கண்டிப்பானவர், கணக்கு வழக்குகளில் துல்லியமானவர். எலிஷா மிகவும் கனிவானவர், எளிமையானவர். இருவரும் பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்கள். நீண்ட தூரம் நடந்த பின், ஒரு கிராமத்தில் நிலவிய கடும் பஞ்சத்தை அவர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள்.
எலிஷாவின் கருணை
ஒரு பாழடைந்த குடிசையில் பசியால் செத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு குடும்பத்தைக் கண்டு எலிஷாவின் மனம் உருகுகிறது. எபிம், "நாம் புனிதப் பயணத்தைத் தொடர வேண்டும்" என்று கூறி முன்னேறிச் செல்கிறார். ஆனால் எலிஷாவால் அவர்களை விட்டுப் போக முடியவில்லை.
* தன்னிடம் இருந்த உணவு மற்றும் பணத்தை அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறார்.
* அவர்களுக்காகத் தண்ணீர் இறைக்கிறார், உணவளிக்கிறார்.
* கடைசியில், தான் எருசலேமுக்குச் செல்ல வைத்திருந்த மொத்தப் பணத்தையும் அந்தக் குடும்பத்தின் கடனை அடைக்கவும், அவர்கள் பிழைக்கவும் செலவிட்டுவிட்டு, அமைதியாகத் தன் ஊருக்கேத் திரும்புகிறார்.
எபிமின் பயணம்
எபிம் தனியாக எருசலேம் சென்றடைகிறார். புனிதத் தலங்களுக்குச் சென்று பல சடங்குகளைச் செய்கிறார். ஆனால், கூட்ட நெரிசலில் அவரால் மன அமைதியைப் பெற முடியவில்லை. அங்கே ஒரு ஆச்சரியமான காட்சியை அவர் காண்கிறார்: கூட்டத்தின் முன்னால் எலிஷா நிற்பது போன்ற ஒரு தோற்றம் அவருக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் எலிஷாவைப் பிடிக்க முயன்றபோது அவர் மறைந்துவிடுகிறார்.
உண்மையான புனிதத் தலம் எது?
திரும்பி வரும் வழியில், எலிஷா உதவிய அதே குடும்பத்தைச் சந்திக்கிறார் எபிம். அவர்கள் எலிஷாவை ஒரு தெய்வமாகப் போற்றுவதைக் கண்டு எபிம் வியக்கிறார். ஊருக்கு வந்து எலிஷாவைச் சந்தித்தபோது, அவர் எருசலேமுக்கே வரவில்லை என்பதும், அந்த ஏழைக்குடும்பத்திற்கு உதவியதுமே அவருடைய "புனிதப் பயணம்" என்பதும் எபிமுக்கு புரிகிறது.
கதையின் சாராம்சம் (கருத்து)
* கடவுள் எங்கே இருக்கிறார்?: பல மைல் தூரம் நடந்து சென்று கல் சிலைகளையும், சமாதிகளையும் பார்ப்பதில் மட்டும் கடவுள் இல்லை. பசியால் வாடும் ஒரு உயிருக்குச் செய்யும் உதவியில்தான் கடவுள் வாழ்கிறார்.
* கடமையும் கருணையும்: எபிம் தன் "கடமையை" (சடங்கை) முடிக்கச் சென்றார். எலிஷா "கருணையை" (மனிதநேயத்தை) வெளிப்படுத்தினார். இறுதியில் கருணையே வென்றது.
* தன்னலமற்ற சேவை: தான் செய்த உதவியை யாரிடமும் சொல்லாமல், அமைதியாகத் தன் வேலையைப் பார்க்கும் எலிஷாவின் குணம் நம்மை நெகிழ வைக்கிறது.
"உயிர்களிடத்தில் அன்பு செலுத்துவதே உண்மையான இறை வழிபாடு" என்பதை டால்ஸ்டாய் இந்த எளிய கதையின் மூலம் உலகிற்கு உணர்த்தியுள்ளார்.
ஆன்மீகத்தின் உண்மையான முகம்:
டால்ஸ்டாயின் 'இரண்டு கிழவர்கள்' தரும் வாழ்வியல் பாடம்
புகழ்பெற்ற ரஷ்ய எழுத்தாளர் லியோ டால்ஸ்டாய், மனித மனதின் ஆழமான உணர்வுகளையும், அற விழுமியங்களையும் கதைகளாக வடித்தவர். அவரது கதைகளில் "இரண்டு கிழவர்கள்" (Two Old Men) ஒரு காலத்தால் அழியாத காவியம். இக்கதை சொல்லும் விமர்சனப் பார்வையைப் பார்ப்போம்.
1. சடங்குகளா? அல்லது சேவையா?
இந்தக் கதையின் மையக்கருவே "கடவுளை எங்கே தேடுவது?" என்பதுதான். எபிம் மற்றும் எலிஷா ஆகிய இருவருமே புண்ணியம் தேடித்தான் பயணிக்கிறார்கள்.
* எபிம்: சடங்குகளை முறையாகச் செய்வதே இறைவனை அடையும் வழி என நம்புகிறார்.
* எலிஷா: சக மனிதனின் துயரத்தைக் கண்டு கலங்கி, அவனுக்கு உதவுவதே இறைபணி என மாறுகிறார்.
விமர்சனம்: பல மைல் தூரம் கடந்து செல்லும் தீர்த்த யாத்திரையை விட, தவிப்பவனுக்குத் தரும் ஒரு வாய் தண்ணீரே மேலானது என்பதை டால்ஸ்டாய் ஆணித்தரமாகத் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
2. அகங்காரமும் அர்ப்பணிப்பும்
எபிம் தன் பயணத்தில் மிகவும் கவனமாக இருக்கிறார்; தன் பணத்தைப் பத்திரப்படுத்துகிறார். ஆனால் எலிஷாவோ, தான் சேர்த்த பணம் முழுவதையும் ஒரு அறிமுகமில்லாத குடும்பத்திற்காகச் செலவிடுகிறார்.
"வலது கை கொடுப்பது இடது கைக்குத் தெரியக்கூடாது" என்பார்கள். எலிஷா தான் செய்த உதவியைப் பற்றி யாரிடமும் தம்பட்டம் அடிக்காமல், தன் ஊருக்குத் திரும்பி வந்து அமைதியாகத் தன் தோட்டப் பணியைத் தொடர்கிறார். இதுவே ஒரு முழுமையான மனிதனின் அடையாளம்.
3. அந்த மாயத் தோற்றம் காட்டும் உண்மை
எருசலேமில் உள்ள ஆலயத்தில், கூட்டத்தின் முன்னால் எலிஷா நிற்பது போன்ற காட்சியை எபிம் காண்கிறார். இது ஒரு மாயத் தோற்றம் அல்ல; மாறாக அது ஒரு குறியீடு.
* உடல் ரீதியாக எலிஷா அங்கில்லை என்றாலும், அவரது கருணை நிறைந்த ஆன்மா இறைவனுக்கு மிக அருகாமையில் இருக்கிறது என்பதை டால்ஸ்டாய் இதன் மூலம் உணர்த்துகிறார்.
4. இன்றைய காலத்திற்கு ஏற்ற பாடம்
நவீன உலகில் நாம் மதங்களின் பெயராலும், வழிபாடுகளின் பெயராலும் வெளிப்புறச் சடங்குகளுக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை, மனிதநேயத்திற்குத் தருவதில்லை.
* பசியோடு இருப்பவனைத் தாண்டிச் சென்று இறைவனை வணங்குவது பயனற்றது.
* அன்பும், பகிர்ந்தளித்தலுமே சொர்க்கத்தின் திறவுகோல்.
"இரண்டு கிழவர்கள்" வெறும் கதை மட்டுமல்ல; அது நம் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்பும் ஒரு கண்ணாடி. நாம் எபிமாக இருக்கப்போகிறோமா அல்லது எலிஷாவாகவா? நம்மிடமுள்ள அன்பை மற்றவர்களுக்குப் பகிரும்போதுதான் நாமும் கடவுளை நேரில் தரிசிக்க முடியும்.
லியோ டால்ஸ்டாயின் "இரண்டு கிழவர்கள்" (Two Old Men) கதை, வெறும் ஆன்மீகப் பயணம் பற்றியது மட்டுமல்ல; அது மனித நேயத்தின் உன்னதத்தைப் பேசும் ஒரு காவியம். இணையதளக் கட்டுரைக்கு ஏற்ற வகையில் அதன் சாராம்சமும், நெஞ்சைத் தொடும் தருணங்களும் இதோ:
🕊️ உண்மையான புனிதப் பயணம் எது? – டால்ஸ்டாயின் ‘இரண்டு கிழவர்கள்’
பலர் இறைவனைத் தேடி நீண்ட தூரம் பயணம் செய்கிறார்கள். ஆனால் இறைவன் எங்கே குடியிருக்கிறான்? லியோ டால்ஸ்டாய் தனது கதையின் மூலம் இதற்கு மிக எளிமையான, ஆனால் ஆழமான ஒரு விடையைச் சொல்கிறார்.
கதையின் சுருக்கம்
எபிம், எலிஷா என்ற இரண்டு நண்பர்கள். இருவரும் முதியவர்கள். வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது ஜெருசலேமுக்கு புனிதப் பயணம் செல்ல வேண்டும் என்பது அவர்களின் தீராத ஆசை. பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்கள்.
பயணத்தின் நடுவே ஒரு கிராமத்தில் கடும் பஞ்சம். எலிஷா தற்செயலாக ஒரு குடிசைக்குள் நுழைகிறார். அங்கே ஒரு குடும்பமே பசியால் சாவின் விளிம்பில் கிடப்பதைக் காண்கிறார்.
* எலிஷா: தனது பயணத்தை நிறுத்திவிட்டு, தன்னிடம் இருந்த பணத்தைக் கொண்டு அவர்களுக்கு உணவு வாங்கித் தருகிறார். அவர்களின் கடனை அடைக்கிறார். அவர்கள் உயிர் பிழைக்க வழிவகை செய்துவிட்டு, அமைதியாகத் தன் ஊருக்கே திரும்பி விடுகிறார்.
* எபிம்: தனது லட்சியமே முக்கியம் என எலிஷாவைத் தேடாமல் ஜெருசலேம் சென்றடைகிறார். அங்கே புனிதத் தலங்களை தரிசிக்கிறார்.
ஆனால், எபிம் ஜெருசலேமில் கண்ட ஒரு காட்சி தான் இந்தக் கதையின் உச்சகட்டம்!
❤️ நெஞ்சை உருக்கும் உணர்வுப்பூர்வமான இடங்கள்
1. அந்தப் பாழடைந்த குடிசை
பசியால் வாடிய ஒரு சிறுவன், எலிஷா கொடுத்த ரொட்டியைத் தின்னும் போது காட்டிய அந்தப் பார்வை... அது ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனுக்குச் செய்யும் ஆகச்சிறந்த கைமாறு. எலிஷா அங்கே தங்கியிருந்த ஒவ்வொரு கணமும் "கடவுளுக்குச் செய்யும் சேவையாக" மாறியது.
2. புனிதத்தலத்தில் தெரிந்த முகம்
எபிம் ஜெருசலேமில் உள்ள தேவாலயத்தில் மக்கள் கூட்டத்திற்கு நடுவே ஒரு அதிசயத்தைக் காண்கிறார். அங்கே முன் வரிசையில், இறைவனுக்கு மிக அருகில் எலிஷா நிற்பது போல அவருக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் எலிஷா அங்கே வரவில்லை, அவர் தன் கிராமத்தில் மண்ணைத் தோண்டிக் கொண்டிருந்தார். எபிம் உணர்ந்தார்: "கால்களால் நடப்பவரை விட, கருணையால் நடப்பவரே இறைவனுக்கு நெருக்கமானவர்."
3. அமைதியான தியாகம்
தான் செய்த உதவியை யாரிடமும் சொல்லாமல், ஒரு கடமையைச் செய்தது போல எலிஷா வீடு திரும்பிய அந்த அடக்கம். "நான் புனிதப் பயணம் போகவில்லை, வழியில் ஏதோ தாமதம் ஆகிவிட்டது" என்று அவர் சொல்லும் போது, அவரது எளிமை நம் கண்களைக் கசிய வைக்கும்.
✨ இந்தக் கதை நமக்குச் சொல்லும் பாடம்
நாம் தேடும் கடவுள் கல்லிலும் மண்ணிலும் இல்லை; பசியால் வாடும் ஒருவனின் கண்ணீரிலும், அவனுக்கு நாம் நீட்டும் ஒரு துண்டு ரொட்டியிலும் தான் இருக்கிறார்.
"பிறருக்குச் செய்யும் சேவையே, இறைவனுக்குச் செய்யும் மிக உயரிய வழிபாடு."
🔥 நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்: எது உண்மையான ஆன்மீகம்?
எபிம் கோயிலுக்குப் போனார், எலிஷா குடிசைக்குப்போனார். ஆனால் இருவருமே இறைவனை அடைந்தார்கள். ஒருவர் சிலையாகக் கண்டார், ஒருவர் சேவையாகக் கண்டார்.
> "கால்களால் நடப்பவரை விட, கருணையால் நடப்பவரே இறைவனுக்கு நெருக்கமானவர்."
>
💎 புத்தகப் புதையல் -
புண்ணியம் தேடி எங்கோ ஓடத் தேவையில்லை. உங்கள் அருகில் இருக்கும் ஒரு சக மனிதனின் பசியைத் தீர்ப்பதிலும், ஒருவரின் கண்ணீரைத் துடைப்பதிலும் தான் உண்மையான சொர்க்கம் இருக்கிறது.
💬 உங்களுக்கான கேள்வி:
இந்தக் கட்டுரை உங்கள் சிந்தனையை மாற்றியதா? உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் சந்தித்த 'எலிஷா'க்களைப் பற்றி கமெண்டில் சொல்லுங்கள்!
மற்றும் ஒரு ஆரோக்யமான சிந்தனையுடன் நல்லதொரு தகவலை பதிவிடுவோம். நன்றி. வணக்கம்.
- தமிழர் நலம்