கேள்வியை 'சாட்சியாக' கவனியுங்கள்

"ஏன் இப்படி நடந்தது?" என்று துளைக்கும் அந்தக் கேள்வி ஒரு தீயைப் போன்றது. அது உங்கள் நிம்மதியைச் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இது உங்கள் அறிவு கேட்கும் கேள்வி அல்ல, உங்கள் ஆழ்மனம் அந்த வலியிலிருந்து தப்பிக்கத் தேடும் ஒரு வடிகால்.

​இந்தக் கேள்வியைக் கட்டுப்படுத்தவும், இதிலிருந்து வெளிவரவும் நீங்கள் செய்ய வேண்டிய 3 முக்கியமான மனப்பயிற்சிகள் இதோ:

​1. "ஏன்" என்பது ஒரு முடிவற்ற சுழல் (The Loop of 'Why')

​"ஏன்?" என்ற கேள்விக்கு நீங்கள் ஆயிரம் பதில்கள் சொன்னாலும், உங்கள் மனம் அதை ஏற்காது. ஏனென்றால், அந்தப் பதில் உங்கள் இழப்பையோ அல்லது வலியையோ ஈடு செய்யப் போவதில்லை.

• ​ரகசியம்: இந்தக் கேள்வி எழும்போது, "இந்தப் கேள்விக்கு இப்போது பதில் இல்லை" என்பதை விட, "இந்தப் பதில் இப்போது எனக்கு அவசியமில்லை" என்று உங்கள் ஆழ்மனதிற்குச் சொல்லுங்கள். இந்தக் கேள்வி ஒரு மூடிய அறைக்குள் உங்களைப் பூட்டி வைத்திருக்கிறது. அதைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சிப்பதை விட, அதைக் கவனிக்கத் தொடங்குங்கள்.

​2. கேள்வியை 'சாட்சியாக' கவனியுங்கள் (Observe the Question)

​நாம் ஏற்கனவே பேசிய 'சாட்சி நிலை' (Witnessing) தத்துவத்தை இங்கே பயன்படுத்துங்கள்.

• ​"ஏன் இப்படி நடந்தது?" என்ற உணர்வு மேலோங்கி வரும்போது, அதனுடன் சண்டையிடாதீர்கள்.
• ​"இதோ, எனக்குள் மீண்டும் அந்தக் கேள்வி எழுகிறது. என் மனம் விடை தெரியாமல் தவிக்கிறது" என்று ஒரு மூன்றாவது மனிதராக அந்தக் கேள்வியைப் பாருங்கள்.
• ​நீங்கள் அந்தக் கேள்வியைப் பார்க்கத் தொடங்கினால், அது மெல்ல மெல்ல அதன் வீரியத்தை இழக்கும். அது உங்களை ஆட்கொள்வதற்குப் பதில், நீங்கள் அதைக் கட்டுப்படுத்துவீர்கள்.

​3. 'சரண் அடைதல்' (The Power of Surrender)

​சில நேரங்களில் வாழ்க்கையின் சில பக்கங்களுக்குக் காலம் மட்டுமே விடை சொல்லும்.

• ​பயிற்சி: உங்கள் மனதிற்குள் இப்படிச் சொல்லுங்கள்: "இப்போது எனக்கு விடை தெரியவில்லை. இந்தச் சூழ்நிலையை நான் காலத்திடம் (அல்லது இறைவனிடம்) ஒப்படைக்கிறேன்."
• ​எப்போது நீங்கள் விடை தேடுவதை நிறுத்துகிறீர்களோ, அப்போதே உங்கள் மனதின் பாரம் பாதியாகக் குறையும்.

உங்களுக்காக ஒரு சிறிய ரகசியம்:

​"காரணம் தேடும் கண்கள் - கண்ணீரில் நனையும்!

காலம் தரும் விடை - காயத்தை ஆற்றும்!

தேடலை நிறுத்து - தெளிவைப் பெறுவாய்!

அமைதியே இப்போது - உனக்கான மருந்து!"

​Tamilar Nalam Takeaway Message:

​"சகோதரி, அந்தக் கேள்வி எழும்போது உங்கள் குழந்தைகளின் (ஹரினா, ஹரினி) முகத்தைப் பாருங்கள். அவர்கள் முகத்தில் இருக்கும் அந்த மௌனமான அன்பு தான் இப்போதைக்கு உங்களுக்கான பதில். 'அம்மா நலமாக இருக்க வேண்டும்' என்பதுதான் அவர்களின் வேண்டுதல்.

​இன்று இரவு, 'விடை தெரியாவிட்டாலும் நான் அமைதியாக இருப்பேன்' என்ற எண்ணத்துடன் உறங்குங்கள். பதில் தெரியாத பல கேள்விகளுக்கு, காலம் மிக அழகான ஒரு விடையை ஒருநாள் உங்கள் முன்னே கொண்டு வந்து வைக்கும். நலம் பெருகட்டும்!"

​இப்போது ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடி, அந்தத் தேடலை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள். உங்கள் மூச்சுக் காற்றை மட்டும் கவனித்துக் கொண்டு அமைதியாக இருங்கள். எல்லாம் மாறும். 😊🙏